ആഴം 
....................................................................
കഴിഞ്ഞ  വർഷം ഈ സമയങ്ങളിൽ 

ഭാഷയുടെ തീരങ്ങൾ കടന്ന് 

ഞാൻ ഒരു വാക്ക് തേടിപ്പിടിച്ചിരുന്നല്ലോ 

അതീവ സ്നേഹത്തോടെ തന്നെ 

ഇക്കഴിഞ്ഞ കാലങ്ങളിൽ 

പോയ വഴിയിലൊക്കെ അതും കൂട്ട് വന്നിരുന്നു 

അപരിചിതമായ വഴികളിൽ 

അനുസരണയോടെ അത് മുട്ടിയുരുമ്മി നിൽക്കും 

എന്തൊക്കെയായാലും ഒറ്റപ്പെടൽ എന്ന വാക്ക് എല്ലാവർക്കും വഴങ്ങുന്ന ഒരു വാക്കല്ല ....

അങ്ങനെ നടക്കുമ്പോൾ,  ഒരുനാൾ 

എന്റെ വിരലുകൾ ആ വാക്കിനുള്ളിൽ തണുത്തു മരവിക്കുമായിരിക്കും 

അതുവരേക്കും 

ഏറ്റവും ഏകാന്തത നിറഞ്ഞ ആ വാക്കിനോട് വിശ്വസ്തത പുലർത്തുക 

...........................................................................

കഴിഞ്ഞ വർഷം ഈ സമയങ്ങളിൽ
ഒരു പുഴ ഉണ്ടായിരുന്നല്ലോ
പകൽ മുഴുവൻ ആകാശത്തെയും
രാത്രി താരാജാലത്തെയും ഞാൻ പിടിച്ചിട്ട ജലശയ്യ
..................
ഭൂമിയിൽ കാക്ക തൊള്ളായിരം
പുഴകൾ ഉണ്ടെന്നു കടൽ പോലൊരു മഴത്തുള്ളി
..................

ഞാൻ കൂടെ ഒഴുകുമെന്ന് കരുതി
ആകാശം പിടിച്ചിട്ടിരിക്കുന്നു
തലയ്ക്കു മുകളിൽ
എപ്പോഴും പേയ്തേക്കാവുന്ന
ഒരു ജലശയ്യയെ .........

മണലിൽ എഴുതിയതൊക്കെ ഹൃദയം കൊണ്ടാണ് മായ്ച്ചത്
നീലാകാശം സാക്ഷി ,
കാൽച്ചുവട്ടിൽ മുട്ടിയുരുമ്മുന്നു തീവ്രമായ ഓർമ്മത്തിരകൾ
പിന്നെ കണ്ണിൽ ഉപ്പു നീറ്റൽ
കടലും , ശേഷം മീൻ കൊത്തിയ മുഖവും
വെറും വെറും സായന്തനക്കാഴ്ച്ചകൾ ആയിരുന്നു എന്ന്  മൂന്നാംപക്കം ....................