.............ഒറ്റ യടിപ്പാതയില് കാറ്റു വീശു ന്നുണ്ടായിരുന്നു ,വഴി യരികി ലുള്ള മരങ്ങളെ ല്ലാം പറയുന്നത് അടര്ന്നു വീണ ഇലകളെ ക്കുറിച്ചും കാലടികള് സൃഷ് ടിച്ച നനുത്ത പാടുകള് സല്ലപിക്കുന്നത് നടന്നു പോയവരുടെ അവശേഷി പ്പുകളെ ക്കുറിച്ചമാണ് ,കടല് ക്കരയിലെ ക്കുള്ള ദൂരം ആനന്തം പ്രശാന്തം............
ഇടക്കെ പ്പോഴോ ഇന്ദ്രിയങ്ങള് ക്കപ്പുറത്ത് നിന്നും
മഞ്ഞു കാലം വിരുന്നു വരുന്നതു പോലെ
പുതിയ വഴി കള്ക്ക് വേണ്ടി പഴയ വഴിയേ മറന്നവര് ....മുള്ളുകള് ക്കിടയില് മഴ പെയ്തിരുന്നെന്കില് എന്ത് രസ മായിരുന്നു അല്ലെ ... മഴത്തുള്ളികള് പിടിച്ചു മുകളില് കയറി മേഘത്തെ തൊട്ടു ഭൂമി യോട് പറയാമായിരുന്നു ....
പൂക്കളും ഇലകളും ഒരുനാള്
വീഴും
നാളേക്ക് മാറ്റിവെച്ച ചിരികളും
അനാഥ മാവും
അന്ന് അകലങ്ങള്
ഉണ്ടാവില്ല
ഓ ....എത്ര പെട്ട ന്നാണ് താഴെ ഒറ്റ യടി പ്പാതയില് എത്തി യാത്തെ .... ഇപ്പോള് താഴെ നിനനും ഉറുമ്പുകള്അരിച്ചു കയറുന്നു ...
No comments:
Post a Comment